منشا کریسمس

بر اساس کتاب مقدس، سه حکیم شرق در هنگام تولد عیسی مسیح، هدایایی از طلا، کندر و مر کردند و او را به نشانه افتخار در برابر این نجات دهنده بشری پرستش کردند. منشا رسم بابانوئل هدیه دادن به کودکان از همین جاست. کودکان بریتانیایی شب کریسمس جوراب های بلندی را کنار شومینه می گذارند و معتقدند که بابانوئل شب ها سوار آهو از دودکش می شود و برایشان هدایایی پر از جوراب می آورد. بچه‌های فرانسوی کفش‌هایشان را دم در می‌گذارند و از نوزاد مقدس می‌خواهند که هنگام ورود هدایایی داخل کفش‌هایشان بگذارد. 25 دسامبر در تقویم میلادی روزی است که مسیحیان تولد عیسی مسیح را جشن می گیرند که به کریسمس معروف است. فصل کریسمس از 24 دسامبر شروع می شود و در 6 ژانویه سال بعد به پایان می رسد. در طول تعطیلات کریسمس، مسیحیان کشورهای مختلف مراسم بزرگداشتی را برگزار می کنند. کریسمس در ابتدا یک جشن مسیحی بود، اما به دلیل توجه خاص مردم، به یک جشن ملی تبدیل شده است. این بزرگترین تعطیلات در کشور است و می توان آن را با سال نو، مشابه سال نو چینی مقایسه کرد.
غربی ها از قرمز، سبز و سفید به عنوان رنگ های کریسمس استفاده می کنند
خاستگاه جشنواره ها
منشاء
به مناسبت میلاد حضرت عیسی علیه السلام
گفته می شود که عیسی از طریق روح القدس حامله شد و از مریم باکره متولد شد. خداوند جبرئیل رسول را فرستاد تا در خواب برای یوسف نبوت کند که مریم را به دلیل مجرد و باردار بودن رد نکند، بلکه با او ازدواج کند و نام فرزند را عیسی بگذارد تا مردم را از گناه نجات دهد.
هنگامی که مریم در آستانه زایمان بود، دولت روم دستور داد که همه مردم باید اقامتگاه ثبت شده خود را در بیت لحم اعلام کنند. یوسف و مریم چاره ای جز رعایت نکردند. هنگامی که آنها به بیت لحم رسیدند، دیگر غروب شده بود، و متأسفانه، آن دو نتوانستند هتلی برای اقامت یک شبه پیدا کنند و تنها یک اصطبل برای اقامت موقت در دسترس بود. در این لحظه عیسی در شرف تولد بود. پس مریم عیسی را فقط در آخور به دنیا آورد. به مناسبت تولد عیسی، نسل‌های بعدی روز 25 دسامبر را به عنوان کریسمس تعیین کردند و هر سال مراسم عشای ربانی را برای بزرگداشت تولد عیسی برگزار کردند.